| |
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
NLP |
Hızlı Okuma |
Hafıza Güçlendirme |
Koçluk |
Hipnoz |
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
| |
|
Başarı yolculuğunun doruğuna doğru
çıkmaya cesaret göstermesinden dolayı
beraat etmiştir.
Belki diğer insanlar için sıradan bir
gün olabilir ama benim yaşamış olmaktan
hiç pişmanlık duymayacağım zaman
diliminin başlangıcı…
Üç yıl İzmir’deydim. Cemal Hocamla da
orada tanıştım. Onunla tanışmamın
gelmemin ilk nedeni anlayarak hızlı
okuma idi. Bu konuda bilgi almaya
gitmiştim. Hocam diğer çalışmalarından
da bahsetti. ÖSS’ye yönelik öğrenci
koçluğu-mentörlüğü programı olduğunu ve
bir öğrencisinin 60 net yaparken birkaç
hafta içinde 80’ lere yükseldiğini
söyledi. İlk duyduğumda itiraf etmeliyim
ki ‘hadi canım’ demiştim. Ama bu
ilgilimi çekmedi değil; çünkü ben de
lise üç öğrencisiydim ve böyle
motivasyon ağırlıklı bir programa
ihtiyaç duyuyordum. Bazı şeylere
saplanmış ve karamsar bir insan olmaya
başlamış bir şekilde gelmiştim. Her
deneme dikkatsizlik yapacağıma inanıyor
ve yapıyordum. En az 7 – 8 soru böyle
gidiyordu. Sınavı da gözümde çok
büyütmüştüm. Etrafımdaki insanlar gibi
strese girmiştim. Kısaca klasik bir lise
son öğrencisinden farkım yoktu. Ve
katılmaya karar verdim.
Hemen çalışmalara başladık. Ve inanılmaz
bir şekilde 3 – 4 seanstan sonra
dikkatsizlik dediğim şey minimuma
indiğini görmem beni her geçen gün daha
rahatlatıyor. Yanlışlarım bir ya da
ikiye düştü. Dikkat ve konsantrasyonu en
üst düzeye çıkmıştı. Daha etkili ve
verimli ders çalışmaya başlamıştım.
Üstümdeki sınav kaygısından yükünden
kurtulmuştum. Stres, kararsızlık,
umutsuzluk vb. durumları ortadan
kalkıyordu her geçen gün... Denemelerden
sonra hocam ile telefonda görüşüp
sevincimi paylaşıyordum. Artık NLP’nin
hayatımda kullanmaya başlamamla herkes
bendeki değişimin farkına varmıştı.
Arkadaşlarım nasıl böyle stressiz
olduğuma ve her an motive halde
bulunduğuma şaşırıyorlardı... Beynimi
olumlu düşünmeye programlamıştım. Çıkan
yanlışlarıma üzülmüyor, onların hedefime
giden yolda basamaklar olarak
görüyordum. Hemen hocamın “Sen şu an
merdivene tırmanıyorsun. Tökezlediğinde
oturup ağlamalı mı yoksa yoluna devam mı
etmelisin?” sözünü hatırlıyorum.
Etrafımdakiler yanlışları için ağlayıp
“Yok ya ben bir yeri kazanacağım mı?”
derken ben Japonları taktiğini
uyguluyordum.
Japonların 2. Dünya Savaşında bomba
atıldıktan sonra tamamen kendilerine
dönerek daha sonra büyük güç olarak
çıkmalarını örnek alarak ben de
dışarıdaki negatifliklerden
etkilenmemeye çalışıyordum. İçime
dönmüştüm ve beynim mükemmelliğini
keşfediyordu.
Beyin bilgisayardan farksız, ne
yüklersen karşına o çıkıyor. Hocam insan
beyninin av köpeği gibi olduğunu söyler.
Sen ne istersen onu getirir derdi.
Ancak ne istediğini tam olarak
bilmelisin derdi. Bu her ispatlandığında
hayrete düşüyordum. Bu çalışma sayesinde
ÖSS’ ye sınav gününden önce defalarca
girdim, çıktım. İdeali sınavımı beynime
yüklemiştik. Denemelerde programı
mükemmel işliyordu. Adeta her şey benim
hedefime ulaşmamı destekliyor gibiydi.
Hani hedefi olan kişi ile evren bile işi
birliği yapar derler ya işte öyle
oluyordu.
Sınav yaklaştıkça herkes karamsarlığa
bürünüyordu. Ben ise onlardan
etkilenmiyordum. Arkadaşlarım benim
yanıma gelince motive olarak
gidiyorlardı. Öğrenci koçluğu
çalışmasına geldiğim zaman sınava
hazırlığın monotonluğundan ve stresinden
kurtuluyordum ve hedefime yaklaştığımın
farkına varıyordum. Hocam gerçekten çok
yönlü, profesyonel bir insandı. Ondan
hayatım boyunca faydalanabileceğim
bilgiler öğreniyordum. O sıra ÖSS’de
derece yapmayı hedefleyen arkadaşlarımda
birbirimize çok şey katıyorduk. Sınav
günü yaklaştıkça daha da rahatlıyordum.
Nihayet sınav günü gelmişti. Ben o güne
kadar kendimi hep mükemmel hissetmiştim.
Bu hocam sayesinde olmuştu. Sınav günü
ailem benden heyecanlıydı; ama ben zaten
o günü önceden yaşamış gibiydim. Her şey
beynimde programa uygun olarak
gidiyordu. Sınava gireceğim salona
gidince özgüvenim ve dikkatim artmıştı.
Bunun sebebi yaptığımız uygulamalardı.
Çıkışta sınavım kötü geçti diye
ağlayanlar vardı. Hatta bazıları sınavın
ortasında ben bunu başaramayacağım diye
çıkıp gitmişlerdi. Ben mutluydum; çünkü
ağır bir yükten kurtulmuş gibi
hafiflemiştim ve sınavımın iyi geçtiğini
hissediyordum. O hissettiğim şeyler
gerçekleşti. ÖSS sonuçları açıklandı ve
ben İzmir sayısal 52. olmuştum. Şimdi
Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi
öğrencisiyim ve hayatımdan çok memnunum.
Şu an önümüzdeki 15–20 yılımı planlamış
durumdayım. Öğrenci koçluğunda
öğrendiğim bilgiler kaliteli bir insan
olma yolunda ilerlememe yardımcı oldu.
Diyebilirim ki 17 yıllık hayatımda en
doğru kararı almışım o eğitime katılıp
NLP öğrenmekle…
|
|
|
 |
 |
|
|
